از نخستین روزهای تأسیس آموزشگاه صدای مهرورزان، ویولن جایگاه ویژهای در میان سازهای آموزشدادهشده داشت. حضور هنرجویان باانگیزه و مستعد از همان ابتدا باعث شد تا ایدهی تشکیل یک گروه ویولن با رویکرد ارکسترال مطرح شود. این گروه اولیه، متشکل از ویولن، ,ویلنسل، پیانو و گاه سازهای دیگر، با تنظیمهایی از قطعات ماندگار ایرانی، در نخستین کنسرتهای آموزشگاه روی صحنه رفت. کودکانی که در آن سالها عضو این گروه بودند، امروز برخی از آنها دانشجویان موسیقی هستند و این مسیر برای آموزشگاه مایهی افتخار است.
در طول سالها، این گروه با حضور اساتید مختلفی همچون راین نورانی و کاوه میر حسینی مسیر خود را ادامه داد و به مرور، در کنسرتهای داخلی و خارجی آموزشگاه، اجراهای منظم و موفقی را رقم زد. تجربهی گروهنوازی، بهویژه در سازی مانند ویولن که نیازمند دقت بالا در هماهنگی، کوک و بیان است، تأثیر عمیقی بر رشد تکنیکی، شنیداری، و ذهنی هنرجویان گذاشت. مهارتهایی چون هماهنگی گروهی، گوشسپاری دقیق، و درک ساختار قطعه، در بستر این تمرینهای جمعی بهصورت طبیعی در هنرجویان پرورش یافت.
با آغاز دوران کرونا، فعالیتهای گروهنوازی ناگزیر متوقف شد، اما آموزش انفرادی همچنان با جدیت و از طریق کلاسهای آنلاین ادامه یافت. پس از پایان محدودیتها، از سال ۱۳۹۹ به بعد، آموزشگاه با همراهی استاد رجبی، تصمیم به احیای ساختار گروهی گرفت. با توجه به تعداد بالای هنرجویان ویولن، گروهها براساس سطح و ردهی سنی دستهبندی شدند: از گروههای کودک و نوجوان گرفته تا جوانان و بزرگسالان، و از گروههای آماتور تا گروههای حرفهای.
در کنار اجراهای داخلی، این گروهها در کنسرتهای رسمی و مناسبتهای خارج از آموزشگاه نیز روی صحنه رفتند. از میان آنها، یک گروه منتخب با نوازندگان سطح بالا، تجربهی اجرای قطعات پیچیدهتری را به شکل آنسامبلسازی داشت. بهمرور، این گروه به پایهگذار ارکستر پاپ آموزشگاه صدای مهرورزان تبدیل شد؛ ارکستری پویا و گسترده که در جدیدترین کنسرت آموزشگاه، با اجرای کامل قطعات ماندگار پاپ ایرانی، حضوری چشمگیر و موفق داشت.