سپهر رجبی
در نگاه سپهر رجبی، یادگیری ویولن تنها تمرینِ تکنیک نیست؛ بلکه آموختنِ زبان احساس، روایت، و ساختن صدای شخصیست. او با عبور از الگوهای خشک و صرفاً تکنیکی، آموزش را از دلِ تجربهی اجرا آغاز میکند؛ جایی که موسیقی از همان روز نخست، معنا دارد، شنیده میشود و جان میگیرد. در این مسیر، تکنیک نه بهعنوان هدف، بلکه در خدمتِ بیان، درک ملودی، و شکلگیری گوشِ هنری هنرجو قرار میگیرد؛ تا نوازندگی، به امضای درونی هر هنرجو بدل شود
سپهر رجبی، نوازنده و مدرس ویولن، بیش از بیستوپنج سال است که زندگیاش با صدای این ساز گره خورده است. او دانشآموختهی رشته موسیقی با گرایش ساز جهانی از دانشگاه هنر است و در مسیر هنریاش، از محضر استادانی چون اسدالله ملک، اردشیر و ارسلان کامکار، و همایون رحیمیان بهرهمند شده است.
نگاه سپهر رجبی به آموزش ویولن، تلفیقیست از تجربهی عمیق سنت موسیقی کلاسیک و بهرهگیری از متدهای نوین آموزشی بینالمللی؛ متد ABRSM را نزد دکتر کاوه کشاورز فراگرفته و با شناختی دقیق از آنالیز موسیقایی، فرمشناسی و اصول موسیقی آتونال، توانسته پایهای علمی و خلاق برای آموزش خود بسازد. پایاننامهی او در زمینهی اصول اجرایی موسیقی معاصر، با بالاترین امتیاز به تأیید رسیده است.
رجبی در کنار تدریس مستمر در آموزشگاههای معتبر تهران از سال ۱۳۸۸ تاکنون، سابقه اجرا در ارکسترهای کلاسیک و کنسرتهای پژوهشی متعددی را دارد؛ از جمله اجرا در ارکستر معاصر پارس به رهبری دکتر علی رادمان در تالار وحدت. آثار ضبطشدهاش در صداوسیمای فارس و فعالیتهای هنریاش در دانشگاه هنر شیراز، جایگاه او را بهعنوان هنرمندی پویا، پژوهشگر و متعهد تثبیت کرده است.
